Pages

Apr 30, 2011

I'm Compelled To You


I'm compelled to you, you can't know
I'm keeping your name nailed in my mind
Your eyes are growing on and on
I'm compelled to you, you can't know
I'm warming me inside with you.

Trees are getting ready for the autumn
Is this city as that former Istanbul?
Clouds are falling to pieces in the dark
Street lamps are shining suddenly
There's a rain smell around the pavements
I'm compelled to you but you're not here.

Loving is sometimes disgracefully scary
One gets tired in a nightfall suddenly
He's enslaved by living at the edge of the razor
Sometimes his passion breaks his hands
He takes a few lives out from his life.
Sometimes, behind any door he knocks,
He finds the nasty sough of the loneliness.

A poor gramophone is playing in Fatih
It's a Friday of the old times
If only I listen to it continually standing at the corner
If only I bring to you an unused sky
Weeks are crumbling in my hands
Whatever I do, whatever I hold, wherever I go
I'm compelled to you but you're not here.

Maybe you're a blue-spotted child in June
Oh, noone knows you, noone.
A towboat is leaking from your solitary eyes
Maybe you're getting on a plane in Yeşilköy 
You've got completely wet, you're feeling creepy
Maybe you are ember, you've been broken, you're in a flap
The ill wind is blowing away your hair.

Whenever I think of a living
Although it may be difficult on this table of wolves
Faultless but without dirtying our hands
Whenever I think of a living
I say "hush" and begin with your name
Your secret seas is moving within me
No, there's no other way.
I'm compelled to you, you can't know...  

Original Poem BEN SANA MECBURUM
Written by ATTİLA İLHAN
Translated by Sihirli Yazılar

9 yorum:

Carole Anne Carr said...

There amazing poems all have an ancient feel to them. They remind me of the Chinese poetry that I read in translation, poems written in the 12th century and earlier.

Carole Anne Carr said...

Yet reading through them again, they can't be, for a plane was mentioned in this one and there are other modern references in others. Whatever the time, they have a mood, atmosphere all their own. A timeless feel. Probably that is what led me to think they were written a long time ago.

oyumben said...

başarılı bir çalışma...

Sihirli Yazılar said...

oyumben:

Sağol:)

Sihirli Yazılar said...

Carole, this poem has been written in 1960. But you're right to say that it has a timeless feel.

Artistic Communism said...

Ah, ben bu karantina nöbetleri çok iyi alnarim...

Sihirli Yazılar said...

Gabi:

Kimse kimseye bu kadar mecbur olamaz aslında ama gel de anlat bunu aşığa.

Artistic Communism said...

Ne demiştim sana 1.5 sene önce?:))


Sınıfsız, sınırsız, mevsimsiz.
İnsanın en insan yanıdır aşk.
Ne dil, ne din, ne mezhep,
ne beyaz, ne siyah, ne sarı,
ne ondan, ne bundan, ne şundan,
ne varsıl, ne yoksul,
ne ağa, ne paşa, ne de çoban…
sınırları yoktur,
kıtalar arasından.
Kapitalist yargılar karalasa
vurulsa da çoğu zaman
insanın en insan yanı,
komünisttir aşk
ne sınır, ne sınıf tanımayan…
Emeğin dahi başına
türlü çoraplar ören
sistem,
dayatsa da kendi tabularını
kaçar saraydan aşk
yıkılır duvarları sınıfların.
Altın, gümüş, akçe
materyalist seslidir öfke
ve bağırır ardından; olmaz
"Zengin oğlan, fakir kız"
"Fakir oğlan, zengin kız"
Örmek için sınıfsal duvarları
yeniden
kapitalist ağıtlar yakar
derinden
"Davul bile dengi dengine,
davul bile dengi dengine"
Günlerden bir zaman
bir başka zaman
mevsim, yine kendi mevsiminde
en komünist haliyle gelir aşk
çürümüş kapitalizmi ta yüreğinden
yüreğinin orta yerinden vurmaya…
Ömrü tanımlayan sınırları yıkmaya
genç yaşlı ne varsa, tüm sınıfları yok etmeye
İnsanın en insan yanıdır aşk
Mevsimsiz…Sınıfsız…Sınırsız…Yaşsız…
Sınıflar arası basınçtan düşünme yetisini kaybedenler
keserler cezasını aşkın:
Servet avcısı.
Ve bağırır yine en yüksek sesiyle
sınıfsal kabuklarının içinde hapsolanlar,
ve ağalar, beyler,
ve olağanüstü hâl paşaları;
"Netekim, asmayalım da besleyelim mi? "
deseler de
artık Üsküdar'ı geçmiştir aşk atıyla
insanın en insan yanıyla
mevsimsiz, sınıfsız, sınırsız…
Çünkü aşk komünisttir.
İnsanın en insan yanı
komünisttir,
aşk.
Sınıfsız…
Sınırsız…

Sihirli Yazılar said...

Aşk komünisttir, sınıfsız ve sınırsızdır; kesinlikle doğru. Ama aşkın neticesinde başlayan ilişkinin yürümesinde sınıflar ve sınırlar devreye girer. Sınıf farkı ilişkinin yürümesini güçleştirir, hatta olanaksız kılar. Derken ilişki biter, dolayısıyla aşk da... Sonuç olarak aşkın sınıfsız ve sınırsız oluşu lafta kalmış olur:)

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...